Endo Stories – Jana

Vanaf het moment dat ik als jong meisje mijn maandstonden kreeg, herinner ik me dat ik altijd enorm veel klachten had. Wanneer ik mezelf vergeleek met vriendinnen, dacht ik vaak: “Oei, er klopt precies iets niet bij mij.” Terwijl anderen slechts wat buikpijn hadden, kon ik nauwelijks lopen van de pijn in mijn buik, benen en rug. Ik was zo misselijk dat ik bijna niet kon eten. Door de extreme gevoeligheid van mijn maag en darmen tijdens mijn menstruatie moest ik bovendien veel voedingsmiddelen laten. De symptomen bleven zich opstapelen.

Al snel begon ik aan de pil. Na wat zoeken vond ik de juiste en had ik enkele jaren minder klachten. Tot ik opeens doorbraakbloedingen kreeg die twee à drie weken duurden, met slechts enkele dagen ‘rust’ ertussen. Volgens de huisarts was mijn enige optie nog een spiraal. Na lang twijfelen liet ik er een plaatsen. Tijdens de plaatsing kreeg ik heftige krampen in mijn baarmoeder, die pas de volgende dag iets draaglijker werden. Ik hield de spiraal zes maanden, maar had in die hele periode constante pijn aan mijn baarmoeder en nog meer klachten dan voorheen. Uiteindelijk besloot ik dat hij zo snel mogelijk verwijderd moest worden.

Daarna wilde ik mijn lichaam een tijdje laten rusten van hormonale anticonceptie. De eerste twee maanden ging dat redelijk, maar daarna werd het elke maand erger. Mijn bloedingen werden intenser en de pijn ondraaglijk. Ik werd ’s nachts huilend wakker van de pijn.

Al jaren vroeg ik me af: “Zou ik endometriose hebben?” Maar ik wuifde die gedachte altijd weg, denkend dat de kans klein was. Tot het bij mijn moeder werd vastgesteld. Toen kon ik niet anders dan zelf onderzoek laten doen. Ik ging naar een gynaecoloog die zichzelf specialist in endometriose noemt, maar al snel werd duidelijk dat ze niet naar mij luisterde. Het gesprek ging een totaal andere richting uit. “Door de media denken alle vrouwen tegenwoordig dat ze bij een beetje pijn endometriose hebben,” zei ze, en ze omschreef het als een ‘hype’. Die woorden zal ik nooit vergeten…

Ik wilde geholpen worden en zocht een second opinion in Hasselt. Daar werd ik eindelijk grondig onderzocht. De diagnose werd bevestigd en meteen werd een kijkoperatie ingepland. Dat gaf een dubbel gevoel: angst voor wat endometriose nog zal brengen, maar ook opluchting omdat ik eindelijk wist waarom ik al jaren zoveel onverklaarbare pijn heb.

Ondertussen zijn mijn klachten zo ernstig geworden dat ik soms moeite heb met wandelen en niet meer kan sporten. Met een klein hartje wacht ik op mijn operatie op 20 februari…