Endo heb je niet alleen – Kelly

Ik ben Kelly, ik ben 30 jaar en woon in Maasmechelen. Ik heb een lief zoontje van bijna 9 jaar uit een vorige relatie. Hij is het belangrijkste in mijn leven ❤️. Ondertussen heb ik ook een nieuwe relatie met Stefan, een heel belangrijk persoon voor mij. Ik woon samen met Luca in een gezellig appartementje, samen met onze twee lieve katten, Sky en Milou. Die twee zijn echte deugnieten en zorgen dagelijks voor heel wat lachplezier!

Op dit moment ben ik thuis van mijn werk als huishoudhulp, omdat dat door mijn endometriose niet meer mogelijk is. Ik hoop in de toekomst een studie te kunnen volgen of een nieuwe job te vinden die past bij mijn ‘nieuwe’ leven. Voor nu haal ik veel voldoening uit kleine dingen, zoals een serie kijken of samen met mijn zoontje en partner een ijsje eten. Grote uitstapjes, lange wandelingen of zomaar op pad gaan, is erg moeilijk voor mij.

Ik mis mijn sociale contacten van het werk en ook het feesten met mijn tweelingzus en vriendinnen… Maar ik blijf positief! Hopelijk kan ik dit in de toekomst, stap voor stap, weer oppakken 💛

ENDOMETRIOSE TRAJECT

Voor mijn diagnose had ik nog nooit van endometriose gehoord. Als jong meisje had ik altijd last van hevige menstruaties, maar ik dacht dat dat normaal was. Ik begon op jonge leeftijd met de pil en heb die lange tijd gebruikt. Later schakelde ik over op de Mirena-spiraal, maar daar reageerde ik niet goed op. Nadat ik die had laten verwijderen, werd alles alleen maar erger.

Ik begon op zoek te gaan naar antwoorden en kwam bij endometriose uit. Ik bezocht een specialist in Hasselt, waar één plek te zien was. Daarna ging ik voor een second opinion naar dokter Daniëls, die mij toch besloot te opereren. Achteraf bleek dat ook echt nodig, want de endometriose zat overal, zelfs op mijn middenrif.

Ondanks de operatie ervaar ik nog steeds veel pijn. Tijdens een flare-up voel ik pijn in mijn ribben en borst, maar ook in mijn onderbuik. Soms heb ik hierdoor moeite met ademhalen. De steken onder mijn ribben voelen als prikkeldraad of een mes dat doortrekt naar mijn schouder en hals. In mijn onderbuik voel ik eenzelfde soort pijn, al is die voor mij iets draaglijker dan de pijn bovenaan.

Ook heb ik door mijn endometriose problemen met mijn stoelgang en is de vermoeidheid verschrikkelijk. Hormoonmedicatie neem ik niet, omdat die mijn maagklachten en voedselintoleranties verergeren. Pijnmedicatie zoals ibuprofen of tramadol kan ik om diezelfde reden niet gebruiken.

Wat ik steeds opnieuw merk, is dat veel mensen denken dat alles na een operatie beter zou moeten zijn. Maar helaas is dat lang niet altijd het geval. Ik heb nu een afspraak aangevraagd bij een specialist in Leuven, in de hoop daar verdere hulp te krijgen. Endometriose bepaalt nog steeds een groot deel van mijn leven: ik kan niet werken en moet vaak leuke momenten met mijn zoontje of partner bekopen met dagenlange pijn.

DAGELIJKS LEVEN

Op TikTok, Facebook-groepen en Instagram (zoals @behindendostories en @endometriosestichtingnl) vind ik veel informatie en herkenning.

Veel mensen weten niet wat endometriose is en dat het een chronische ziekte is waarvoor geen genezing bestaat. Endometriose tast niet alleen de buikholte aan, maar kan – zoals bij mij en vele anderen – ook organen zoals het middenrif en de borstholte aantasten. Ik hoop dat er meer bewustwording komt en dat artsen beter opgeleid worden in het herkennen van symptomen, zodat vrouwen niet onnodig hoeven te lijden.

Aan meisjes die net de diagnose hebben gekregen, wil ik zeggen: wees lief voor jezelf. Huil als dat nodig is en vraag om hulp en steun wanneer je dat nodig hebt.

Aan partners, familie en vrienden: twijfel nooit aan haar pijn. Geloof haar en sta voor haar klaar.