Endo heb je niet alleen – Evelyne

Mijn naam is Evelyne en ik ben 36 jaar.

Sinds mijn elfde kamp ik met heftige menstruaties en extreme bloedingen. Maar telkens kreeg ik te horen dat dit “normaal” was en dat ik ermee moest leren leven. Omdat ik om de twee weken veertien dagen lang ongesteld was, ben ik op jonge leeftijd aan de pil gegaan.

Op mijn zestiende kwam daar nog aanhoudende rugpijn bij, waarvoor ik de diagnose ‘chronische rugpijn’ kreeg. Elke menstruatie was een strijd: veel bloedverlies, ondraaglijke pijn. Intimiteit was moeilijk omdat ik vaak pijn had en een vervelend, stekend gevoel ervoer. Gelukkig had mijn vriend hier altijd veel begrip en geduld voor.

Zwanger worden bleek gelukkig geen probleem, en samen hebben we een prachtige dochter van zeven jaar oud. Maar na de zwangerschap werd de pijn alleen maar erger. Ik bezocht talloze keren de huisarts, onderging verschillende bloed- en urinetesten, scans en zat zelfs een paar keer op de spoedeisende hulp. Steeds werden mijn klachten afgedaan als een blaasontsteking. Ook bij gynaecologen kreeg ik weinig hulp: mijn klachten werden niet serieus genomen, en ik werd zelfs uitgelachen.

Tot mijn vriend een paar jaar geleden een filmpje over endometriose vond en het mij liet zien. Ik was erdoor geraakt, omdat alle symptomen precies overeenkwamen met wat ik ervaarde. Met een lijst van mijn klachten stapte ik naar de huisarts, die me doorverwees naar de gynaecoloog. Met een bang hart vertelde ik mijn verhaal, en voor het eerst kreeg ik een beetje erkenning: het zou inderdaad endometriose kunnen zijn. Mijn spiraal werd verwijderd, omdat de gynaecoloog dacht dat die mogelijk bijdroeg aan de pijn. Er werd een kijkoperatie ingepland, uitgevoerd door een onbekende gynaecoloog, omdat mijn eigen gynaecoloog geen operaties meer deed.

Na de operatie kreeg ik te horen dat ik tijdens de ingreep een hartstilstand had gehad, waarschijnlijk door een extreme overgevoeligheid in mijn buik. Toch werd hier nauwelijks aandacht aan besteed en werd dit zelfs weggelachen. Er werden geen sporen van endometriose gevonden. Ik voelde me op dat moment totaal niet gehoord.

Zes weken later moest ik op controle bij mijn eigen gynaecoloog, die mijn klachten opnieuw weglachte en zei dat endometriose uitgesloten was. Mijn zenuwpijn, die inmiddels uitstraalde tot in mijn hiel, moest een andere oorzaak hebben en ik werd doorgestuurd naar een andere specialist. Gynaecologisch zou er niets mis zijn met mij. Ik was woedend.

Gelukkig ging ik al een tijd naar een osteopaat, die me aanraadde om een specialist in endometriose te raadplegen. Drie weken na mijn kijkoperatie had ik een afspraak. Ik nam de foto’s van mijn operatie mee en zij vermoedde direct dat ik niet alleen endometriose had, maar ook adenomyose. Ze verwees me door naar een gespecialiseerde gynaecoloog in Oostende.

Binnen twee minuten bij Dr. Maene kreeg ik eindelijk de diagnose: endometriose én adenomyose. Eindelijk duidelijkheid! Ik besloot meteen een hysterectomie te ondergaan, aangezien we geen kinderwens meer hadden, en liet de endometriose operatief verwijderen.

Ondertussen ben ik zes maanden verder. Het blijft een gevecht, vooral met mijn bekkenproblemen en hormonen. Maar ik ben nog steeds in behandeling bij mijn osteopaat, die ook inwendige therapie toepast. Ondanks de uitdagingen ben ik blij met mijn beslissing om de hysterectomie te laten doen: de pijn is nu veel minder!