Behind Endo Stories – Bart

Hoe gaat het met Kim?
Dat is meestal de eerste vraag die mij wordt gesteld. Vaak gevolgd door de vraag hoe het met mij gaat. Op de eerste vraag kan ik goed antwoorden, op de tweede is het wat meer naar woorden zoeken. Het was voor ons beiden veel de laatste maanden, maar ik ben het niet die de pijn voelt en op de operatietafel lag. Ik heb het daarom liever niet over mezelf. Toch heeft Kim me overtuigd om mijn kant van het verhaal hier neer te schrijven.

Verborgen lijdensweg
Ik kan me nog perfect het moment voor de geest halen toen Kim me opbelde met de woorden “Ik heb endometriose”. Ik weet nog waar ik zat, wat ik deed, welke trui ik droeg, … hoe ik me voelde. Ik was er absoluut niet goed van. Vanaf toen is de zoektocht verschoven van gynaecologen naar endometriosespecialisten. Kim wil altijd zeer goed geïnformeerd zijn en kwam zo via Facebook in contact met een groep lotgenoten. Vele avonden gingen op in het lezen van hun verhalen en ervaringen.
Via deze groep ontdekte ze The Endometriosis Clinic in Londen en de specialisatie van het team aldaar. Na veel wikken en wegen werd een afspraak gemaakt en wij in april 2022 naar London voor een consultatie. Uitgebreide endometriose was het verdict en dat kwam serieus binnen.

Terug in België volgden nog consultaties en veel denk-, mail- en telefoonwerk, waarna de knoop werd doorgehakt. Een operatie in Londen zou het worden. Alle voorbereidingen werden getroffen en zoals je op deze blog kan lezen, is de operatie achter de rug en zijn we ondertussen enkele weken terug thuis.

Hoe ik, als partner van, dit alles ervaar?
Soms ontzettend moeilijk. Als man weet ik niet hoe het is om een vrouwelijk lichaam te hebben. Hoe voelt endometriose aan? Welke pijnen kan dit met zich meebrengen? Ik kan alleen maar vanop de eerste rij alles mee beleven en zo goed mogelijk helpen waar ik kan. Het aantal pijnstillers, warmwaterkruiken en massages zijn niet te tellen. Ze helpen slechts weinig om het gevoel van machteloosheid te verzachten…

26 september was voor ons beiden dan ook een soort van verlossing. De datum die in vet rood in onze agenda’s stond omcirkeld. Vanaf dan zou een nieuwe fase aanbreken. Een fase met hopelijk minder pijn, ongemak en machteloosheid. We zijn dan ook ontzettend blij dat alles goed is verlopen en Kim zich heel wat beter voelt. Een lichaam heeft tijd nodig om te herstellen en we zullen pas na een half jaar de balans kunnen opmaken, maar we bekijken het, zoals altijd, stap voor stap en zijn blij met wat we hebben.

Steun
In nood kent men zijn vrienden, een spreekwoord dat we aan den lijve mochten ondervinden. En dat deed deugd, ontzettend veel deugd… We ontvingen sms’en, appjes, filmpjes, telefoons, kaartjes en plots was er ook een crowdfunding en ontvingen we zelf euro’s. Een heel raar gevoel, waaraan we serieus moesten wennen. Het hielp om de mentale en financiële dobber minder zwaar te maken. Duizendmaal dank hiervoor iedereen. Ik kan het niet genoeg zeggen.

Een heel speciale dank wil ik uitbrengen aan Evy en Tim (aka team entertainment), Cindy en Stefan (aka verzorgteam London) en Miet, Fredy en Ilse (initiatiefnemers crowdfunding), Tine en Ken (aka team taxi naar huis) en Britt, Tine, Ingrid en Jos (aka team paarden verzorgen)
Jullie beseffen maar half hoeveel dit alles voor ons betekent.

Oproep
Ik wil eindigen met een oproep.
Voel je je niet (voldoende) gehoord door jouw gynaecoloog? Heb of vermoed je de aanwezigheid van endometriose? Ben je partner van? Uit je twijfels en verzuchtingen. Vraag uitleg. Discussieer. Praat erover. Het heeft mij verbaasd hoeveel vrouwen vermoedelijk aan een vorm van endometriose lijden (men schat tot wel 30 procent). Het heeft mij ook verbaasd hoe weinig kennis en soms ook begrip er hierover bestaat bij “vrouwendokters”.

Hoe meer ik begon te vertellen over wat er met Kim aan de hand was, hoe meer ik verhalen van mijn vrouwelijke kennissen en collega’s te horen kreeg. Geloof me, je bent niet alleen. Niet alleen als vrouw met pijn en niet alleen als partner van.
Laten we praten met elkaar…

 

Updates

(Behind) Endo Stories

Endo Stories – Kim

9/04/2022 – INTRO Na lang getwijfeld te hebben om hier alles neer te pennen en vele aanpassingen later is het nu zover. Jullie leven allemaal

Verder lezen

Endo Stories – Anoniem

30 jaar uitgelachen (ook door gynaecologen) voor hevige menstruatiepijn… Ik was elf jaar toen het voor het eerst gebeurde. Mijn moeder zag het als eerste.

Verder lezen

Endo Stories – Cemile

Ik ben Cemile, 18 jaar. Mijn hobby’s zijn zingen, piano spelen, gitaar spelen en wandelen. Waar ik vooral energie van krijg, is zingen. Ik schrijf

Verder lezen