Endo & het stille tijdverlies – Nathalie V

Mijn naam is Nathalie, ik ben 36 jaar en woon in Kortrijk. Ik werk als administratief medewerker bij CM en mijn vrije tijd besteed ik aan allerlei creatieve bezigheden: ik naai handtassen, schilder, grafisch teken, en noem maar op. Daarnaast ben ik graag buiten; ik wandel veel met mijn labrador Boo, bezoek optredens en festivals, en spreek regelmatig af met vrienden. Al een tijd ben ik vrijgezel en kinderloos, maar gelukkig woon ik samen met Boo, die in maart 12 jaar wordt. Onze wandelingen doen ons beiden enorm goed en vormen een belangrijk onderdeel van mijn dagelijkse leven.

ENDOMETRIOSE TRAJECT

Over mijn gezondheidstraject valt er veel te vertellen. Voor de diagnose had ik nog nooit van endometriose gehoord. Mijn menstruaties begonnen op mijn elfde en al op mijn twaalfde kreeg ik de pil voorgeschreven. De eerste keer dat er sprake was van endometriose, was toen ik 28 jaar was; mijn gynaecoloog benadrukte toen subtiel dat de tijd begon te dringen om aan kinderen te denken. Het duurde echter tot midden 2023 voor de diagnose officieel werd bevestigd. Recent, eind januari 2026, werd ook adenomyose vastgesteld.

Mijn symptomen zijn uitgebreid en heftig: extreme en langdurige bloedingen, pijn bij stoelgang en plassen, darmproblemen, rugklachten, vochtophoping, vermoeidheid, concentratieproblemen en een zwaar ijzertekort. Daarnaast ervaar ik ook mentale struggles door de constante belasting van mijn lichaam.

In 2024 onderging ik een operatie in UZ Leuven om endometriose te verwijderen. De endometriose zat op mijn baarmoeder, blaas en darmen, en van mijn darm moest een stuk verwijderd worden omdat de aangroei te groot was. Medicatie is een ander verhaal: ik probeerde al de pil, een spiraal, Decapeptil-injecties om een tijdelijke menopauze op te wekken, een vaginale ring en Dimetrum. Door mijn gastric bypass uit 2020 werkte de meeste medicatie echter niet. 

DAGELIJKS LEVEN

Sinds begin februari 2026 gebruik ik Evra-pleisters, hopelijk voor enige verlichting. Om het zware ijzertekort door de langdurige bloedingen aan te vullen, moet ik ook regelmatig maandenlange ijzerkuren volgen, wat helaas bijkomende darmklachten geeft.

Het traject bracht veel obstakels met zich mee: onbegrip, het gevoel niet gehoord te worden, de eindeloze zoektocht naar wat er precies mis is, en de frustratie van medicatie die niet werkt. De constante strijd tussen mijn hoofd en mijn lichaam is iets waar ik dagelijks mee worstel.

Endometriose beïnvloedt daardoor mijn leven op veel manieren: de symptomen zijn constant aanwezig en beperken zowel fysiek als mentaal mijn mogelijkheden. Daarnaast heb ik ook te maken gehad met vooroordelen en onwaarheden over endometriose, zoals veel vrouwen.

Ondanks alles probeer ik een zo volledig mogelijk leven te leiden, steun te halen uit mijn creativiteit en wandelingen met Boo, en mijn energie te verdelen tussen wat ik graag doe en wat mijn lichaam aankan.