Endo heb je niet alleen – Kathy

ENDOMETRIOSETRAJECT

Jarenlang dacht ik dat pijnlijke maandstonden iets was waar elke vrouw doorheen moest. De pil doorslikken, hielp de pijn grotendeels te onderdrukken, maar na verloop van tijd schakelde ik over op de Nuvaring en later op een spiraaltje. Terwijl ik zocht naar manieren om de pijn te verlichten, gebeurde er van alles in mijn lichaam zonder dat ik het besefte.

Na verschillende onderzoeken kreeg ik de diagnose PDS (Prikkelbare Darm Syndroom). De raad die ik kreeg: pillen slikken en op mijn voeding letten. In 2022 startte ik na de zoveelste aanval onder begeleiding met het FODmap dieet. Bepaalde voedingsmiddelen die ontstekingen uitlokten, moest ik vermijden, en langzaam voelde ik verbetering. Maar de rust was van korte duur…

Begin 2023 begon ik pijn te voelen aan mijn staartbeen, die na verloop van tijd ondraaglijk werd – alsof ik constant weeën had. Gewone pijnstillers hielpen niet meer, en ik moest overschakelen op zwaardere medicatie om te kunnen werken en een sociaal leven te behouden.

Na 8 consultaties, 3 echo’s en 2 MRI-scans kreeg ik eindelijk het verdict: adenomyose en endometriose op de darmwand en tussen de blaas en baarmoeder. Na een wachttijd van 6 maanden werd ik in augustus 2023 geopereerd in Leuven.

De angst voor de operatie was groot, zeker toen er een afspraak werd gemaakt met de stomazorg – just in case. Toen ik wakker werd, was mijn eerste vraag: “Heb ik een stoma of niet?” Gelukkig bleek dit niet nodig. Mijn baarmoeder, baarmoederhals, eileiders en een stuk van mijn endeldarm werden verwijderd, samen met endometrioseweefsel in mijn buikholte. Na de operatie werd ik omringd door de liefdevolle zorg van mijn beste vriendinnen en mijn zoon. Twee maanden later stond ik weer op de werkvloer, vol hoop op een pijnvrije toekomst.

Die hoop werd enkele maanden werkelijkheid, tot ik in maart 2024 rechts onderaan pijn mijn buik voelde. In eerste instantie probeerde ik mezelf gerust te stellen, maar opnieuw brachten testen slecht nieuws: endometriose bij de overgang van de dikke naar de dunne darm. In december 2024 werd ik opnieuw geopereerd, waarbij ze dit stuk darm verwijderden, samen met endoweefsel op het buikvlies.

DAGELIJKS LEVEN

Vandaag, drie maanden na mijn tweede operatie, ben ik pijnvrij. Ik voel me mentaal sterker, maar in mijn achterhoofd blijft de angst om te hervallen. Endometriose is een ziekte die je nooit helemaal loslaat, omdat ze ook andere organen kan aantasten dan alleen de baarmoeder.

Door mijn verhaal te delen, hoop ik andere vrouwen te helpen om naar hun lichaam te luisteren en nooit op te geven. Bewustwording is de eerste stap naar verandering, want geen enkele vrouw zou onzichtbaar mogen lijden.