Endo & het stille tijdverlies – Celine

“Toen ik alles nog kon.”

Dit ben ik, op een moment dat mijn lichaam nog geen strijdtoneel was. Vrij om te bewegen, te dromen, te leven zonder nadenken. Zelfs iets eenvoudigs als een boterham eten was vanzelfsprekend.

Vandaag is niets nog simpel.

Veel voeding veroorzaakt ontstekingen en pijn. Elke keuze vraagt energie — zelfs eten.

Ook bewegen en dagelijkse taken zijn niet vanzelfsprekend meer. De ene dag kan ik iets meer, de andere dag voelt één stap of één taak alsof ik een muur moet verzetten.

In twee jaar tijd werd ik twee keer geopereerd voor endometriose. Maar wat ik verloor, gaat verder dan operaties.

Ik verloor tijd. Mogelijkheden.

En onderweg verloor ik ook vrienden.

Er is geen dag, geen minuut, dat ik pijnvrij ben. Die constante pijn zie je niet, maar ze bepaalt alles.

Tijdens deze shoot hield ik deze foto vast. Niet om terug te willen naar toen, maar om te tonen hoeveel er stilletjes wordt afgenomen.

Dit is het tijdsverlies van endometriose.

Onzichtbaar voor velen, maar mijn dagelijkse realiteit.

Liefs,

Celine