Endo heb je niet alleen – Jasmijn

ENDOMETRIOSE TRAJECT

Mijn naam is Jasmijn, ik ben 26 jaar en onderdeel van een eeneiige tweeling. Mijn verhaal begint op mijn twaalfde, op het moment dat ik voor het eerst ongesteld werd. Vanaf dat moment ontdekte ik dat vrouw-zijn gepaard kon gaan met intense pijn. Wat ik toen niet wist, was dat dit helemaal niet normaal was.

Het is niet normaal om ’s ochtends bijna flauw te vallen en je benen tegen de badkamerkast te moeten leggen om de dag te kunnen beginnen. Het is ook niet normaal om nauwelijks rechtop te kunnen lopen terwijl je een loodzware boekentas meesleept. Toch dacht ik dat dit erbij hoorde. Mijn zus en ik hadden van jongs af aan geleerd om door te zetten, en dat was voor ons de norm.

Zoals veel jonge meisjes werd ik aan de pil gezet – “want dat zou helpen.” Maar in plaats van verlichting te krijgen, verergerden mijn krampen alleen maar. Op mijn zeventiende kon mijn lichaam de pil niet langer verdragen; het voelde als een voortdurende strijd, en ik bleef maar bloeden. Daarom stapte ik over op de prikpil, maar deze beslissing had ingrijpende gevolgen. Mijn hele wezen veranderde: ik werd agressief, boos op de wereld, boos op mezelf en uitgeput tot in het diepste van mijn lichaam.

Pas op mijn twintigste besefte ik dat ik een keuze had – een keuze waar niemand mij ooit over had geïnformeerd. Die keuze was snel gemaakt: ik stopte met hormonale anticonceptie.

Een periode van transformatie

De jaren daarna stonden in het teken van verandering. Ik vond mezelf terug en leerde mijn lichaam opnieuw kennen. Waar menstrueren voorheen een helse periode was, werd het nu een tijd van innerlijke rust en verbinding met mezelf. Dit proces ging echter niet vanzelf. Het vergde begeleiding, geduld en toewijding.

Na vier jaar zonder hormonen maakte ik een traumatische ervaring mee, wat mogelijk de trigger was voor het opflakkeren van de endometriose die, zonder dat ik het wist, al in mijn lichaam aanwezig was. Plots kreeg ik hevige steken in mijn rechter eierstok en belandde ik op de spoedafdeling. Daar werd ik, met niet meer dan een dosis Dafalgan, weer naar huis gestuurd…

Ik besloot zelf op onderzoek te gaan. Gelukkig ontdekte mijn gynaecoloog al snel dat er een cyste van 10 cm op mijn eierstok zat. Ik werd geopereerd en kreeg de diagnose endometriose. In slechts negen maanden tijd onderging ik drie operaties. Achteraf besef ik dat dit misschien voorkomen had kunnen worden als ik direct bij de juiste specialist terecht was gekomen…

De juiste zorg vinden

Endometriose is een complexe aandoening en kan niet zomaar door iedere gynaecoloog behandeld worden. Helaas verwijzen professionals niet altijd door naar specialisten, waardoor patiënten zelf hun weg moeten zoeken in het zorgsysteem. Zonder de juiste informatie kan dat proces veel langer en moeilijker worden.

Via de vzw Behind Endo (Stories) ontdekte ik dat er in België meerdere specialisten zijn die zich toeleggen op endometriose. Ik nam de tijd om uit te zoeken welke zorg ik nodig had en maakte afspraken bij verschillende artsen. Uiteindelijk koos ik voor Dr. Bafort in UZ Leuven, omdat ik daar het snelst terecht kon.

Daarnaast ontdekte ik de kracht van osteopathie bij het verlichten van mijn pijnklachten. Osteopaat Colette Peeters bleek een ware steun. Haar erkenning van mijn klachten raakte me diep en gaf me het gevoel eindelijk gehoord te worden. Via een oproep in de Facebookgroep van de vzw kwam ik in contact met hormooncoach Inge Derhaeg. Haar cursus hielp me om de connectie tussen endometriose, voeding en supplementen beter te begrijpen.

Dankbaarheid en erkenning

Ik ben de vzw Behind Endo (Stories) enorm dankbaar voor de waardevolle informatie die ik via hun Facebookgroep vond. De mogelijkheid om vragen te stellen en advies van lotgenoten te krijgen, bood mij een veilige omgeving waarin ik de juiste ondersteuning kon vinden.

Zonder deze gemeenschap had ik waarschijnlijk veel langer moeten zoeken naar de juiste hulp. Als endometriosepatiënt zie je soms door de bomen het bos niet meer, maar dankzij hun inzet had ik een kompas in handen.

Bedankt!